Ongeveer twee uur varen ten zuidoosten van Curaçao ligt een eilandje waar niemand woont, maar waar iedereen die er komt hetzelfde zegt: dit is het mooiste water dat ik ooit heb gezien.
Een eiland met een zwaar verleden
Klein Curaçao is nog geen twee vierkante kilometer groot en al generaties lang onbewoond. In de tijd van de slavenhandel werd het eiland gebruikt als quarantainelocatie, en er bevinden zich nog altijd graven van mensen die de overtocht niet overleefden — een stil, aangrijpend stukje geschiedenis dat bij een bezoek hoort.
Door sterke noordoostenwinden en verraderlijke stromingen liepen door de eeuwen heen tientallen schepen hier averij op. Van sommige wrakken, zoals dat van de Maria Bianca Guidesman uit 1982, zijn nog altijd resten te zien vanaf het strand.
De roze vuurtoren
De eerste vuurtoren op het eiland werd in 1850 gebouwd, maar sneuvelde in 1877 door een orkaan. De vervanger die er nu nog staat — 22 meter hoog, verder landinwaarts gebouwd om weer en wind beter te weerstaan — doet tot op vandaag nog dienst en is het bekendste beeldmerk van het eiland.
Hoe je er komt en wat je er doet
Klein Curaçao is alleen per boot te bereiken; verschillende aanbieders varen er dagtochten naartoe met een catamaran, meestal vanaf het oosten van Curaçao waar de overtocht het kortst is. Een hele dag is de gangbare invulling: snorkelen in glashelder water, zwemmen bij de wrakken, en een strand voor jezelf hebben dat nergens naar toeristische drukte aanvoelt.
Neem voldoende water, zonnebrand en een hoed mee — schaduw is er nauwelijks, en de zon op het open eiland is feller dan je verwacht.
Terug naar de Mambo Beach gids.